Met alle gekheid in mijn leven, moet het me van het hart, dat de vrienden om me heen me het meeste en het mooiste geven in de waan van alledag. Ze leven hun leven, geven hun liefde, zoeken en beleven liefde, zoeken elkaar of een ander, willen aandacht, overwinnen eenzaamheid, vechten tegen tranen, storten harten uit, vloeken als het mis gaat, keren zich in zichzelf, sluiten zich af als ze het lastig hebben, doen precies datgene wat ze soms niet moeten doen of drinken een glas te veel, op een onbewaakt moment. Maar ze piepen de volgende dag niet, want watjes worden immers niet geboren maar gemaakt!
Kortom, mijn vrienden lijken in hun beste momenten heel erg op mijzelf, hoeveel we ook verschillen van elkaar...... Gelukkig kunnen we een boom over onze gevoelens opzetten, emoties met elkaar delen en de pijn bij de ander wegnemen of juist blij zijn als de vreugde er is.
Misschien wel een van de mooiste overpeinzingen: het besef dat je vrienden hebt.....en je kunt er rustig een paar van hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten