Schrijven is de kunst van het weglaten, maar soms ook niet
woensdag 6 juli 2011
maandag 4 juli 2011
Gadverdamme, stront aan de schoen
U kent het wel, je hebt een lekker relaxte dag, je loopt, je doet, je fietst, je geniet van het omringende landschap, van goed en aangenaam gezelschap, het leven kortom, schijnt je in alles vrolijk tegemoet en dan....ARGGGG!!! Gadverdamme, stront aan de schoen!!! Van die aangestampte racekak, die dikke drek, van dat walgelijk riekende stinkende spul, dat uit een verschrikkelijk slecht gevoed maag en- en darmstelsel is geperst. Ongetwijfeld gepaard gaande met een niet te harden meur- en putlucht......en als je denkt dat het na lang krabben en kloten van je schoen is,. ontdek je zelf na weken nog de laatste restjes.....Eigenlijk kun je die schoenen maar beter weggooien!
Nou, precies dat gevoel had ik toen ik naar aanleiding van een daartoe uitgenodigde hoorzitting bij een gemeente waar ik althans tot voor kort formeel woonachtig was, het ingediende bezwaarschrift op eigener verzoek toegezonden kreeg. Blijkt dat van iemand waarmee je jarenlang prive en zakelijk lief en leed hebt gedeeld (ja, fouten maken is menselijk zeg ik in deze), die kennelijk bereid is je tot je graf te willen achtervolgen met leugens en bedrog en alleen omdat vrouwspersoon in kwestie het alleen niet redt, professioneel incapabel is en ziekelijk (ik ben geen medicus, nee) aan stalking en achtervolgingswaanzin lijdt. Stel je nu eens voor dat zo iemand bijvoorbeeld makelaar zou zijn ....om het geheel maar even een wat breder maatschappelijk kader te geven. Daar zou zelfs afschaffing van de overdrachtsbelasting niet tegen op kunnen!
Afscheid nemen is werken & verwerken, maar sommige mensen kunnen of willen dat kennelijk niet. En heel soms voelt zoiets dan als zeer kwalijk riekende, zeg maar gerust erbarmelijk stinkende stront die in geen 100 jaar meer van je schoenen wil......
Omdat je dit niet altijd in je hoofd haalt, hebben sommige raggende mannen zo hun eigen tekst....
Nou, precies dat gevoel had ik toen ik naar aanleiding van een daartoe uitgenodigde hoorzitting bij een gemeente waar ik althans tot voor kort formeel woonachtig was, het ingediende bezwaarschrift op eigener verzoek toegezonden kreeg. Blijkt dat van iemand waarmee je jarenlang prive en zakelijk lief en leed hebt gedeeld (ja, fouten maken is menselijk zeg ik in deze), die kennelijk bereid is je tot je graf te willen achtervolgen met leugens en bedrog en alleen omdat vrouwspersoon in kwestie het alleen niet redt, professioneel incapabel is en ziekelijk (ik ben geen medicus, nee) aan stalking en achtervolgingswaanzin lijdt. Stel je nu eens voor dat zo iemand bijvoorbeeld makelaar zou zijn ....om het geheel maar even een wat breder maatschappelijk kader te geven. Daar zou zelfs afschaffing van de overdrachtsbelasting niet tegen op kunnen!
Afscheid nemen is werken & verwerken, maar sommige mensen kunnen of willen dat kennelijk niet. En heel soms voelt zoiets dan als zeer kwalijk riekende, zeg maar gerust erbarmelijk stinkende stront die in geen 100 jaar meer van je schoenen wil......
Omdat je dit niet altijd in je hoofd haalt, hebben sommige raggende mannen zo hun eigen tekst....
Abonneren op:
Reacties (Atom)
