Het begin is het begin, dat ik geinspireerd door beslommeringen en de waan van die dag, verwoordde in een mail aan mijn nieuwe lief, en het gaat als volgt:
Het leven trekt in een haast volmaakte herfststorm de afgelopen weken door mij heen, onaangekondigd onstuimig, zich ontwikkelend tot een steeds heftiger wordend bloedmooi avondrood om dan onverwacht met alle kracht die zij in zich heeft, te gaan liggen en als een dol geworden hond hijgend neer te zijgen over het Lemsterland dat mij omringt....
en terwijl het jong in mij verward om zich heen kijkend zoekt naar houvast, zijn de tranen van wijsheid al geplengd en opgedroogd en vindt het creatieve zijn uitweg naar het licht aan het einde der tunnel...
Omgeven door de pure schoonheid van nieuwe liefde, die zich als een prachtig pad verrassend omzichtig en welhaast teder door het voor mij nieuwe landschap kronkelt, voel ik mij bijkans herboren en heb de behoefte de nieuwe dageraad te strelen voor zij onder ochtendrood tot wasdom zal komen....
U bent van harte uitgenodigd te genieten, van het leven en hopelijk ook van mijn blog.
Schrijfblijver
